Platform over civiele techniek, ondergrondse infra, energie, bouwmaterieel & bouwmachines
Bij veel bouwprojecten worden belangrijke keuzes al vroeg gemaakt in de werkvoorbereiding. Welke machines worden ingezet, welk funderingstype wordt gekozen en hoe het bouwproces wordt ingericht. In de praktijk zien wij echter regelmatig dat deze keuzes onvoldoende zijn afgestemd op de daadwerkelijke draagkracht van de ondergrond. Dat lijkt op papier geen probleem, maar in de uitvoering leidt het vaak tot extra kosten, vertraging en in sommige gevallen tot onveilige situaties. Dat zegt Pieter Bakker, operationeel manager bij Aboma Inspections. Hij pleit voor meer aandacht voor de draagkracht van het bouwterrein in de werkvoorbereiding.
Als onafhankelijke specialist in bouwterreinonderzoek voeren de deskundigen van Aboma onderzoeken uit om de draagkracht van de ondergrond te bepalen. “Door op locatie grondboringen en metingen met de penetrologger te verrichten, beoordelen wij in combinatie met de verkregen sonderingen van de opdrachtgever met een rekenprogramma of de ondergrond voldoende draagkracht heeft voor het in te zetten materieel”, legt Bakker uit. “Wat we regelmatig tegenkomen, is dat keuzes in de werkvoorbereiding onvoldoende zijn afgestemd op de daadwerkelijke ondergrond.”
Een veelvoorkomend voorbeeld is de bouwput. Bakker: “Om op het juiste niveau voor de paalkoppen te komen, wordt de bouwput uitgegraven. Daarbij wordt vaak juist het meest draagkrachtige deel van de ondergrond verwijderd. Wanneer wij later onderzoek doen, blijkt dat er weer grond moet worden teruggebracht om voldoende draagkracht te creëren. Het gevolg: dubbel werk en onnodige extra kosten. Dit soort situaties had voorkomen kunnen worden. Op basis van bestaande sonderingen kan in een vroeg stadium al worden gezien wat de ondergrond toelaat. Door dit mee te nemen in de werkvoorbereiding is een betere afstemming mogelijk van het type materieel en de toe te passen funderingstechniek met betrekking tot de draagkracht. De vraag is steeds: wat is technisch de beste oplossing en financieel haalbaar? Nu zien we te vaak dat dit pas ter sprake komt als het bouwplan al vastligt en wij voor de beoordeling komen.”
Hetzelfde geldt volgens Bakker voor hijsplannen. “Daarbij wordt vaak alleen gekeken naar de benodigde draagkracht tijdens het hijsen van de vrij hangende last. Maar wanneer de last wordt afgezet, verandert het zwaartepunt en wordt in sommige gevallen de belasting onder de rupsen of stempels hoger. Dat aspect wordt lang niet altijd meegenomen. Bovendien maken hijsplannen regelmatig gebruik van sonderingen die tien jaar oud zijn. Er wordt niet gecontroleerd of de situatie op de locatie nog overeenkomt met de uitgevoerde sondering. De grond kan bijvoorbeeld geroerd en/of het grondwaterniveau kan gewijzigd zijn. Daar komt bij dat belangrijke documenten vaak in een map in de bouwkeet blijven liggen. De machinist, die dagelijks met de risico’s te maken heeft, krijgt ze niet altijd onder ogen. Hij stelt zijn machine mogelijk niet zo op als voorgeschreven in het hijsplan. Als deze dan wegzakt, wordt de vraag gesteld: hoe kan dit gebeuren?”
Het gaat hier om veiligheid, stelt Bakker terecht. “Incidenten zijn gelukkig zeldzaam, maar als het misgaat, zijn de gevolgen groot. Een beter toepasbare machine, een andere bouwmethode of een aangepaste planning kan soms een veiligere oplossing zijn. Onze oproep is helder: denk goed na over de mogelijkheden vanuit de bestaande sonderingen, onderzoek van tevoren wat voor draagkracht er minimaal noodzakelijk is voor de uit te voeren werkzaamheden voordat het grondwerk in de bouwput plaats vindt. Zorg dat keuzes in de werkvoorbereiding gebaseerd zijn op actuele en realistische gegevens en deel deze informatie ook met de mensen die ermee moeten werken. Alleen dan wordt het voortraject echt de basis voor een veilige en efficiënte uitvoering.”
