Platform over civiele techniek, ondergrondse infra, energie, bouwmaterieel & bouwmachines
Ondernemer tussen slagboom en snelweg
Wie in Nederland slagboomkasten, voertuigkerende doorgangen en innovatieve verkeersoplossingen zegt, komt al snel uit bij de naam van Martin Nanninga. Als oprichter en directeur van VEVACADO International bouwt hij met een klein maar flexibel consortium aan internationale successen. Maar achter die zakelijke façade schuilt ook een duidelijke visie op hoe de Nederlandse infrawereld zich ontwikkelt – en waar volgens hem ruimte ligt voor verbetering.
Wie Martin Nanninga spreekt, merkt het meteen: dit is een man die houdt van zaken doen, maar net zo goed van het vakmanschap achter zijn producten. Hij combineert ondernemerschap met technische nuchterheid, en persoonlijke overtuiging met internationale ambitie. Zijn verhaal begint bij een onverwachte overstap naar de infrabranche, maar mondde uit in een carrière die de Nederlandse GWW-sector kleur geeft.
Tot 2011 had Nanninga niets met slagboomkasten, tunnels of verkeersveiligheid. Hij noemt die periode zelf zijn ‘resetfase’. Een goede vriend, Jelte Hoving van Rusthoven Machinefabriek, vroeg hem eens mee te kijken naar de slagboomkasten die toen vooral als bijproduct bij bruggen werden meegeleverd. “Eigenlijk zat er geen echt businessmodel achter”, vertelt Nanninga. “Het waren producten die er nu eenmaal bij hoorden, maar zonder eigen identiteit. Daar lag een kans.”
Hij dook samen met collega Oene Boer in het product, verbeterde het ontwerp en bracht standaardisatie aan. Het leidde tot de oprichting van Rusthoven Verkeerstechniek, en niet veel later tot een miljoenencontract in Noorwegen: slagboomkasten voor de upgrading van tweeduizend tunnels naar Europese veiligheidsnormen. “Dat was het moment dat ik ontdekte dat er een markt was voor een product dat wereldwijd vaak verkeerd begrepen werd”, zegt hij.
Na de verkoop van Jansen Venneboer aan SPIE kwam Nanninga als salesmanager in dienst bij de multinational. Daar werd hij verantwoordelijk voor de verkoop van VEVA®- en CADO®-systemen die het verkeer bij incidenten of tunneltoegangen veilig sturen en reguleren. “Het voordeel was dat ik dezelfde opdrachtgevers sprak als bij de slagboomkasten. Dat maakte het logisch en efficiënt.”
Toen SPIE de focus wilde verleggen naar serviceactiviteiten, zag Nanninga zijn kans. Hij nam de productlijnen over en begon begin 2025 zijn eigen onderneming: VEVACADO International. “Een carve-out van acht maanden, maar sindsdien staat er een bedrijf dat volledig in dienst staat van productontwikkeling en marktbenadering.”
Nanninga koos bewust voor een kleine organisatie, zonder een groot personeelsapparaat. Hij werkt samen met drie partners – een staalbouwer, een bouwer van besturingskasten en een assemblage- en installatiebedrijf – die ook aandeelhouder zijn. “Het is een consortiumconstructie waarmee ik flexibel kan opschalen of juist terugschakelen. Als de orderstroom toeneemt, kan ik eenvoudig opschalen. Maar als een project wordt uitgesteld – en dat gebeurt in tunnelbouw nogal eens – zit ik niet met tientallen mensen in de wacht”, legt Nanninga uit.
Die flexibiliteit betaalt zich uit. Terwijl in Nederland de markt grotendeels bestaat uit vervanging, liggen de groeikansen vooral in het buitenland: Scandinavië, Duitsland en Denemarken, maar ook in het Midden-Oosten. Daar ziet men de meerwaarde van snelle doorgangen en veilige rijbaanscheiding direct terug in kortere files en meer verkeersveiligheid.
Wie met Nanninga praat, hoort al snel zijn uitgesproken visie op de Nederlandse aanpak. Hij bewondert de degelijkheid, maar ziet ook de keerzijde. “We hebben in Nederland de meest intelligente vorm van marktbescherming”, zegt hij. “Normen als de VOBB zorgen ervoor dat buitenlandse aanbieders nauwelijks kans maken. Maar tegelijk dwingen ze ons producten te bouwen die in de praktijk overgedimensioneerd zijn.” Hij geeft een voorbeeld: een slagboomkast in Nederland moet officieel vijftig jaar meegaan en 500.000 bewegingen kunnen maken. “In werkelijkheid wordt zo’n kast vaak na 25 jaar vervangen. Die discrepantie is eigenlijk absurd.” Toch benadrukt hij dat certificering, zoals de EN 1317-botsproeven, cruciaal blijft. “Zonder certificaat ben je nergens. Het is als een rijbewijs: als je het hebt, vraagt niemand meer of je wel kunt rijden.”
Een terugkerend thema bij Nanninga is standaardisatie. Hij gelooft dat producten pas echt schaalbaar en betrouwbaar worden als je maatwerk achter je laat. “Voorheen leverden we bij elk project een soort prototype. Dat wil ik niet meer. Alles is nu gestandaardiseerd: van de technische uitvoering tot de offerte. Dat scheelt eindeloze discussies en geeft klanten duidelijkheid.”
Die filosofie ziet hij ook graag breder toegepast in de GWW-sector. “Waarom heeft elke gemeente een eigen variant op een brug of viaduct nodig? Standaardisatie zou onderhoud eenvoudiger maken, onderdelen uitwisselbaar houden en de kosten verlagen. Maar in Nederland blijft de neiging bestaan om overal een uniek ontwerp te willen. Uiteindelijk gaat het voor de weggebruiker toch om veiligheid en doorstroming, niet om esthetische verschillen.”
Achter de nuchtere cijfers en technische details schuilt bij Nanninga ook een persoonlijke overtuiging. Hij noemt zichzelf in de eerste plaats een zakenman, iemand die plezier haalt uit de interactie. “Ondernemen is altijd een ontmoeting tussen mensen. Je kunt namens een groot consortium aan tafel zitten, maar uiteindelijk moet jouw voorstel aansluiten bij de persoon tegenover je. Dáár maak je het verschil.”
De komende jaren wil Nanninga VEVACADO verder uitbouwen in het buitenland. Grote tenders in Scandinavië en het Midden-Oosten staan in de steigers, en innovaties liggen vooral in de slimme besturing. “De hardware is grotendeels uitontwikkeld. De volgende stap zit in decision support vanuit verkeerscentrales en in cybersecurity. Als je dat goed neerzet, kun je écht verschil maken in veiligheid en doorstroming.”
Met zijn consortiumaanpak, internationale ambitie en uitgesproken visie op de Nederlandse markt, belichaamt Martin Nanninga de spanning tussen traditie en innovatie in de GWW-sector. Zijn boodschap aan de branche is helder: wie wil bouwen aan de infrastructuur van de toekomst, moet durven standaardiseren – én buiten de grenzen kijken.
